وقت رفتن

وقت رفتن

 

وقت رفتن رسیده بود

و من میرفتم مبهوت                             

همچون قطره اشکی که می لغزید

از آن چشمهای پر صدات           

به بالین آن لبهای پر سکوت

  
نویسنده : ساقی ميخانه عشاق ; ساعت ۳:٠٤ ‎ق.ظ روز جمعه ٧ فروردین ،۱۳۸۳