شنيدم که چون قوی زيبا بميرد 

 فريبنده زادوفريبا بميرد 

 شب مرگ تنها نشيند

به موجی رود گوشه ای دور وتنها بميرد 

  درآن گوشه چندان غزل خواندآن شب 

که خود درميان غزلها بميرد

 گروهی برآنند کاين مرغ شيدا  

  کجا عاشقی کرد آنجا بميرد           

   شب مرگ از بيم آنجا شتابد کز مرگ غافل شود تا بميرد

   من  اين نکته گير م که باور نکردم 

   نديدم که قويی به صحرا بميرد

    چو روزی زآغوش دريا برآمد

شبی هم درآغوش دريا بميرد  

  تو دريا ی من بود ی آغوش وا کن

  که می خواهد اين قوی زيبا بميرد

  
نویسنده : ساقی ميخانه عشاق ; ساعت ٥:۱٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۳٠ آذر ،۱۳۸٢