ميعاد

در فراسو ی مرزهای تن ات                           

تو را دوست میدارم.                             

آینه ها و شب پره های مشتاق را به من بده

روشنی و شراب را                                

آسمان بلند و کمان گشاده پل                  

پرنده ها و قوس و قزح را به من بده           

و راه آخرین را                                      

در پرده ایی که میزنی مکرر کن                 

 

در فراسوی مرزهای تنم                           

تو را دوست دارم                                   

                                

در آن دور دست بعید                             

که رسالت اندامها به پایان میرسد             

و شعله و شور تپشها و خواهشها به تمامی

فرو مینشیند                                        

و هر معنا قالب لفظ را وا میگذارد               

               چنان چون روحی که جسد را در پایان سفر،               

تا به هجوم کرکسهای  پایانش وا نهد.......   

 

در فراسوی عشق                                  

 تو را دوست میدارم                                  

         در فراسوی پرده و رنگ ...........                         

 

در فراسوی پیکر هایمان                           

با من وعده دیداری بده  ....." 

بامن وعده ديداری بده                

  
نویسنده : ساقی ميخانه عشاق ; ساعت ۱٢:٥٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٠ امرداد ،۱۳۸٢