شنيدم که چون قوی زيبا بميرد 

 فريبنده زادوفريبا بميرد 

 شب مرگ تنها نشيند

به موجی رود گوشه ای دور وتنها بميرد 

  درآن گوشه چندان غزل خواندآن شب 

که خود درميان غزلها بميرد

 گروهی برآنند کاين مرغ شيدا  

  کجا عاشقی کرد آنجا بميرد           

   شب مرگ از بيم آنجا شتابد کز مرگ غافل شود تا بميرد

   من  اين نکته گير م که باور نکردم 

   نديدم که قويی به صحرا بميرد

    چو روزی زآغوش دريا برآمد

شبی هم درآغوش دريا بميرد  

  تو دريا ی من بود ی آغوش وا کن

  که می خواهد اين قوی زيبا بميرد

  
نویسنده : ساقی ميخانه عشاق ; ساعت ٥:۱٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۳٠ آذر ،۱۳۸٢

زندگی با تلاش و شادی

 
تقديم به کسی که می‌خواهد خود را آن‌گونه گرداند که خالقش می‌پسندد:

سرنوشت خويش را باور کن

که باری همان توان نهفته توست

                                      و نرم می‌شکفد

     و زندگی را از آن دست می‌آرايد

                                                  که تو خواسته‌ايی...

 

عقاب فاتح قله‌های زندگی باش

و مسافر دشت‌های بيکران آن

و هم بدين‌سان است که واژه‌های «کار» و «زندگي»

                      معنای اصيل خويش را می‌يابند و

                                       گلبوته‌های تلاش تو به گل می‌نشينند...

 

به دره‌های عميق احساس خويش سفر کن

که در آنجا کسی را جز خويشتن خود

                                        باز نمی‌يابی

و لحظه‌ها را غنيمت شمار

و آنان را بنياد دنيايی کن

                               هر يک به فراخور خويش

هرگز نوميدوار از فراز صخره‌های سخت زندگی

                                                      آينده را نظاره مکن

با ايمان به توان خويش زآن ميانه راهی بگشا

                                                به دنيای زيبای فرداها

 

و بدان در امتداد هر راه که برمی‌گزينی

همواره دشواری در کمين است

که زندگی اگر نام آسانی داشت

ديگر بر زمين تلاش معنای خود را از کف ميداد

                                    و در آسمان رنگين کمان...

در مقابل تمام سختی‌های زندگی‌ات

                                                بردبار و صبور باش

       آنقدر که از همه آنها سخت‌تر شوی....

و با هرچه که سعی دارد تو را از پای در آورد

                                             پيروزمندانه مبارزه کن و

زندگی را با تلاشت بساز و دوستش بدار

آرزومند آرزوهايت

  
نویسنده : ساقی ميخانه عشاق ; ساعت ۱:٠٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۳ آذر ،۱۳۸٢

غم بی تو بودن

 

کی دست رو موهات ميکشه وقتی من رو نداری

                                به هر کی ميگم تنها شدم  باور نميکنه

کسی باور نميکنه که ديگه بی يار شدم                              

 اسير غمها شدم 

به خودم هم ميگيم تنها شدم ميگه دروغ نگو .

دهانت را می بويند            مبادا گفته باشی ::دوستت دارم 

به اميد اينکه هيچ وقت تنها نشی عزيزم   . 

  
نویسنده : ساقی ميخانه عشاق ; ساعت ٩:۱۱ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٢ آذر ،۱۳۸٢

بی تو ميسوزم ولی افسوس که مجبورم

بي همگان به سر شود بي تو به سر نشود

داغ تو دارد اين دلم جاي د گر نمي شود

بي تو براي شاعري واژه خبر نمي شود

بغض دوباره ديدن ات هست و بدر نمي شود

فكر رسيدن به تو فكررسيدن به من

از تو به خود رسيده ام اين كه سفر نمي شود

بي همگان به سر شود بي تو به سر نشود

داغ تو دارد اين دلم جاي د گر نمي شود

دلم اگر به دست تو به نيزه اي نشان شود

براي زخم نيزه ات سينه سپر نمي شود

صبوري و تحمل ات هميشه پشت شيشه ها

پنجره جز به بغض تو ابري و تر نمي شود

بي همگان به سر شود بي تو به سر نشود

داغ تو دارد اين دلم جاي د گر نمي شود

صبور خوب خانگي شريك ضجه هاي من

خنده ي خسته بودنم زنگ خطر نمي شود

حادثه ي يكي شدن حادثه يي ساده نبود

مرد تو جز تو از كسي زير و زبر نمي شود

بي همگان به سر شود بي تو به سر نشود

داغ تو دارد اين دلم جاي د گر نمي شود

به فكر سر سپردن ام به اعتماد شانه ات

گريه يي بخشايش من كه بي ثمر نمي شود

هميشگي ترين من لاله ي نازنين من

ا كه جز به رنگ تو دگر سحر نمي شود

بي همگان به سر شود بي تو به سر نشود

داغ تو دارد اين دلم جاي د گر نمي شود

 


به خود رسيدن .... از آلبوم فرياد زير آب

  
نویسنده : ساقی ميخانه عشاق ; ساعت ۱۱:۳٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ آذر ،۱۳۸٢

وقتي كه ازتودورم

وقتي كه ازتودورم

يك ساله هريه روزم

شمع شبستون ميشم

آروم آروم ميسوزم

وفتي كه ازتودورم

آب واسه من ميميره

دلم ميون سينه

پرنده اي اسيره

هزارويك رازدلم

برات نگفته دارم

وقتي نيگام بهت ميفته

زبونم ميگيره

گلهاي شادي رو ز قلبم نچين

شعله عشقوتوي چشمام ببين

ببين كه ازغمت

دارم آب ميشم آسون

توي دستاي گرمت

منم برف زمستون

به من نخندعزيزم

پريشونم پريشون

وقتي كه ازتودورم

يك ساله هريه روزم

شمع شبستون ميشم

آروم آروم ميسوزم

به دل ميگم شب تاسحر

يادش نكن دوباره

دلم ميگه ديوونشم

دوسش دارم هنوزم

دوسش دارم هنوزم

دوسش دارم هنوزم....

 

  
نویسنده : ساقی ميخانه عشاق ; ساعت ۱۱:۳٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ آذر ،۱۳۸٢

تلخ ترين لحظه من

۱۲ آذر بددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

۱۲ آذر بددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

۱۲ آذر بددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

۱۲ آذر بددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

۱۲ آذر بددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

۱۲ آذر بددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

۱۲ آذر بددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

۱۲ آذر بددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

۱۲ آذر بددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

۱۲ آذر بددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

۱۲ آذر بددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

..............................................

  
نویسنده : ساقی ميخانه عشاق ; ساعت ٢:۳۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ آذر ،۱۳۸٢

غربت من

توی غربت چقدر سخته بی تو بودن؟؟؟؟

تورو خواستن و نداشتن........................

اصلا حال نوشتن نيست باشه بعدا مينويسم.....

تنه چند لحظه ای از صدای توست كه به من آرامش ميدهد

خدايا شكر كه همين چند لحظه صدا را دارم

توكل به خدا

يا علی

  
نویسنده : ساقی ميخانه عشاق ; ساعت ٢:۳۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ آذر ،۱۳۸٢